Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2018

Ένα όραμα για μια καλύτερη Ευρώπη


Ένα όραμα για μια καλύτερη Ευρώπη
( του μαθητή της Γ ΄ Λυκείου Διονύση Μπραούσι )

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός πως η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως θεσμός-κοινότητα, κατάφερε να ενώσει 28 (ως σήμερα) κράτη-μέλη και να βοηθήσει να επωφεληθούν στα πλαίσιά της εκατομμύρια πολίτες. Στόχος της ήταν και είναι, να προσφέρει σε κάθε μέλος της ένα εύφορο περιβάλλον,εμποτισμένο μετα ιδεώδη της δημοκρατίας, της ελευθερίας, της ισονομίας και του ανθρωπισμού, ώστε να αναπτυχθεί και να ευημερήσει. Όμως σήμερα, η κοινότητα αυτή,βιώνει μια εποχή ιστορικών αλλαγών και μεταβολών τόσο στο εσωτερικό της όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς πλήττεται από περιφερειακές συρράξεις, τρομοκρατία, αυξανόμενες μεταναστευτικές πιέσεις, κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες. Χρόνιες παγιωμένες δομές δέχονται τριγμούς, εμπεδωμένες αξίες τίθενται υπό αμφισβήτηση, πρωτοφανείς προκλήσεις διχάζουν και απειλούν κάθε έννοια συνοχής και αλληλεγγύης.
Ίσως, αυτή να είναι η κατάλληλη στιγμή να δείξει η ευρωπαϊκή κοινότητα την ανθεκτικότητά της, την ικανότητα διαχείρισης κρίσεων και να την ετοιμότητα να αντιμετωπίσει τις υπάρχουσες, αλλά και τις μελλοντικές προκλήσεις. Σε μια τόσο κρίσιμη καμπή, είναι η ώρα να θέσει ουσιαστικές προτεραιότητες και να δημιουργήσει μια ευρεία ατζέντα διαρθρωτικών και αποτελεσματικών μεταρρυθμίσεων, ώστε να βγει πιο ισχυρή και αδιαίρετη από αυτή την κρίση, χωρίς να ζημιωθούν οι Ευρωπαίοι πολίτες.
Όσον αφορά τις προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το θέμα της παιδείας χρήζει πληθώρα συζητήσεων και αλλαγών. Ίσως φανεί ασήμαντο ή άτοπο, τη στιγμή που υπάρχουν 25 εκατομμύρια άνεργοι και ένα μεγάλο ποσοστό πολιτών ζει στα όρια της φτώχειας, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η αντιμετώπιση του «κακού» είναι αποτελεσματικότερη όταν γίνεται στη ρίζα του. Κατά πολλούς η ανθρωπιστική κρίση, είναι μεν απόρροια της οικονομικής κρίσης, αλλά έχει χειρότερα αποτελέσματα από αυτή . Γνωρίζοντας πως η Ευρώπη αγωνίζεται κατά του κοινωνικού αποκλεισμού και των διακρίσεων και μάχεται για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και τη διάδοση αξιών, που θα διαμορφώσουν ένα περιβάλλον ειρήνης και αλληλεγγύης, δεν θα μπορούσαμε παρά να παραδεχτούμε πως πέρα από την οικογένεια, η εκπαίδευση αποτελεί σημαντικό φορέα μετάδοσης αξιών. Το σχολείο μπορεί να διαιωνίσει τις ευρωπαϊκές ιδέες στις νέες γενιές πολιτών, να δημιουργήσει μια νέα ταυτότητα «ανήκειν» στους ευρωπαίους πολίτες και να ενισχύσει τους δεσμούς μεταξύ διαφορετικών εθνοτήτων που την αποτελούν. Έτσι, στερεοτυπικές αντιλήψεις, καχυποψία, ρατσισμός, φόβος ή κοινωνική εσωστρέφεια θα καταπολεμηθούν πλήρως και θα δώσουν τη θέση τους σε μια αλτρουιστική και συνεκτική οικογένεια χωρών-μελών της ένωσης. Η δημιουργία, επομένως, μιας κοινής ευρωπαϊκής συνείδησης μπορεί να επέλθει μόνο μέσω της παιδείας και να δώσει λύση- σε μεγάλο βαθμό- σε χρόνια νοσηρά κοινωνικά φαινόμενα.
Είναι απόλυτα σαφές, πως το όραμα της Ενωμένης Ευρώπης αποσκοπεί-εκτός των άλλων- και στη διατήρηση της ειρήνης, της ελευθερίας και της ασφάλειας· ιδανικά, όμως, που τα τελευταία χρόνια φαίνεται να δοκιμάζονται. Η διεθνής τρομοκρατία, οι ταραχές εντός και εκτός των εθνικών συνόρων ή ακόμα και η διακίνηση όπλων απειλούν την εύνομη λειτουργία και την καθημερινή ζωή των κρατών-μελών. Είναι, λοιπόν, πιο αναγκαία από ποτέ η κοινή δράση χωρών για αποφάσεις και δραστικά μέτρα καταπολέμησης τέτοιων φαινομένων. Η ασφάλεια των πολιτών και ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι αδιαπραγμάτευτα κεκτημένα και η υπεράσπιση και διαφύλαξή τους οφείλει να βρίσκεται πάντα ως πολιτική προτεραιότητα. Οι δημοκρατίες της Ευρωπαϊκής οικογένειας, που έχουν θεμελιωθεί με πολύ κόπο στις αρχές του αλληλοσεβασμού και της συνεργασίας, είναι δεδομένο ότι μπορούν να πατάξουν τέτοιου είδους φαινόμενα, αλλά και να σταθούν αρωγοί σε τόπους που πλήττονται από ταραχές.Είναι, λοιπόν, κοινή ευρωπαϊκή ευθύνη να τεθεί ως προτεραιότητα η καταπολέμηση φαινομένων λαθρεμπορίου, ηλεκτρονικού εγκλήματος, τρομοκρατίας και κάθε είδους διαφθορά.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, μάλιστα, έχει θέσει ως βασικό πυλώνα το ίδιο το άτομο, γι’ αυτό ειδικά σήμερα καλείται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στον τομέα της πολιτικής ασύλου και μετανάστευσης. Κύματα μεταναστών φτάνουν καθημερινά σε χώρες της Ευρωπαϊκής οικογένειας, η οποία οφείλει να είναι σε επαγρύπνηση για την υποδοχή, την περίθαλψη και τη φροντίδα αυτών των μεταναστευτικών ροών. Ο σεβασμός απέναντι στη διαφορετικότητα και την αναζήτηση ασύλου είναι πάγιες αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που πρέπει να ενισχυθούν και να βρουν εφαρμογή όσο ποτέ άλλοτε. Την ίδια στιγμή, είναι επιτακτική ανάγκη να συντονίσουν οι κρατικοί μηχανισμοί των χωρών-μελών της Ένωσης, σε συνεργασία με τρίτες χώρες, τις προσπάθειες για την πάταξη του προβλήματος στηρίζα του, τηνκαταπολέμηση της φτώχειας, τη μείωση των κινήτρων παράτυπης μετανάστευσης, τον έλεγχο μεταναστευτικών εισροών και την πρόληψη των συγκρούσεων σε ταραγμένες περιοχές από τις οποίες οι πρόσφυγες απομακρύνονται. Άλλωστε, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δείξει μέσω της Υπηρεσίας Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Πολιτικής Προστασίας, ότι η παροχή βοήθειας σε πληγέντες πληθυσμούς, αποτελεί τον βασικό άξονα των δράσεών της.
Σε μια εποχή, που τα καταγεγραμμένα ποσοστά ανεργίας είναι πολύ υψηλά και το μέλλον της σημερινής νεολαίας κρίνεται αβέβαιο, είναι ζωτικής σημασίας η δράση της Ευρωπαϊκής κοινότητας για τη δημιουργία ενός ισορροπημένου και αναπτυσσόμενου περιβάλλοντος, που προσφέρει ασφάλεια και νέες θέσεις εργασίας στους πολίτες. Η Ευρώπη έχει έρθει αντιμέτωπη με χαμηλά επίπεδα επενδύσεων, εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης, δεδομένο που καθιστά αναγκαίες τις συντονισμένες προσπάθειες για τη δημιουργία νέων ευκαιριών απασχόλησης, τη διευκόλυνση της μετάβασης από το σχολείο στην εργασία και την προώθηση ενός κλίματος επιχειρηματικότητας και επενδύσεων.Βασική πολιτική προτεραιότητα λοιπόν, πρέπει να είναι η τόνωση της επιχειρηματικότητας, η οποία δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας, η επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό, καθώς και η τήρηση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας που αφορά τα κατοχυρωμένα δικαιώματα των εργαζομένων.
Βέβαια οι πολιτικές προτεραιότητες των χωρών-μελών της Ένωσης, σε εθνικό και συλλογικό επίπεδο, για να αποκτήσουν σάρκα και οστά χρειάζονται δραστικές και αποτελεσματικές μεταρρυθμίσεις. Επομένος απαιντούνται, καινοτόμες αποφάσεις που θα πραγματώσουν τον θεωρητικό πολιτικό σχεδιασμό της και θα την κάνουν πιο ανταγωνιστική στο σύνολό της.
Συγκεκριμένα στο χώρο της παιδείας, πρωτοποριακές αλλαγές θα μπορούσαν να συνεισφέρουν προς αυτή την κατεύθυνση.Η εκπαίδευση, όπως προαναφέρθηκε, μπορεί να μεταλαμπαδεύσει στη νέα γενιά πολιτών τις αξίες και τα ιδανικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνεπώς, χρειάζεται να δοθεί σ’ αυτήν μια ευρωπαϊκή διάσταση. Τα ιδανικά ευρωπαϊκά συστήματα εκπαίδευσης είναι ανοιχτά προς όλους, καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους και δεν κάνουν διακρίσεις. Σε πολλά κράτη, παρατηρούνται υψηλά ποσοστά πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου, τα οποία συνδέονται με φαινόμενα βίας και εγκληματικότητας. Επομένως, τα αναλυτικά προγράμματα και η διδακτική μεθοδολογία, πρέπει να αλλάξουν και να γίνουν πιο φιλικά προς το μαθητή, καθώς και να ληφθούν υποστηρικτικά μέτρα για τους αδύναμους μαθητές. Ο μαθητής να αντιμετωπίζεται ανάλογα με το μαθησιακό του προφίλ και η διαφορετικότητά του να γίνεται σεβαστή.Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να είναι άρτια εκπαιδευμένοι, να επιμορφώνονται συνεχώς μέσω σεμιναρίων για θέματα όπως η πολυπολιτισμικότητα και να είναι σε θέση να συνδυάζουν την εθνική με την ευρωπαϊκή ταυτότητα. Μάλιστα, η πρόσβαση όλων των πολιτών στην Τεχνολογία Πληροφοριών και Επικοινωνίας και η εκμάθηση ξένων γλωσσών, θα βοηθούσε ιδιαίτερα στην ανάπτυξη αντιστοιχίας μεταξύ των ευρωπαϊκών συστημάτων, με σκοπό τη συνεργασία σε διάφορα θέματα.Ακόμα, πανευρωπαϊκές συνεργασίες σχολικών ιδρυμάτων με επικοινωνία καθηγητών ή ανταλλαγή μαθητών (Erasmus) θα μπορούσαν να δώσουν την ευκαιρία στους αυριανούς πολίτες να βιώσουν για ένα χρονικό διάστημα την εμπειρία της συναναστροφής με μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Η σταδιακή αίσθηση των νέων γενεών ότι ανήκουν και σε μια ευρύτερη κοινωνική οικογένεια, αποτελεί ανεκτίμητο εφόδιο.
Είναι λυπηρό, αλλά τα τελευταία χρόνια τα φαινόμενα ακραίας βίας, εγκληματικότητας και τρομοκρατίαςστην Ευρώπη, όλο και πληθαίνουν. Γι’ αυτό, απαιτείται άμεση και συντονισμένη προσπάθεια για την καταπολέμηση τέτοιων φαινομένων και την επαναφορά της τάξης, της ασφάλειας και της ειρήνης. Αρχικά, για να κατοχυρωθεί η προστασία των πολιτών, πρέπει να γίνουν πιο αυστηροί οι έλεγχοι της απόκτησης και κατοχής όπλων και να ενισχυθούν οι έλεγχοι στα εξωτερικά σύνορα. Είναι αναγκαία η αναβάθμιση- με τη βοήθεια των νέων τεχνολογικών μέσων- μιας ευρύτερης βάσης δεδομένων, η οποία να μπορεί να αξιοποιηθεί από τις διωκτικές αρχές κάθε χώρας-μέλους, και η βελτίωση της διαλειτουργικότητας των συστημάτων πληροφοριών, με σκοπό την πρόληψη τέτοιων ενεργειών. Ειδικότερα, όσον αφορά το ζήτημα της τρομοκρατίας, κρίνεται απαραίτητη η συνεργασία της Ευρώπης με διεθνείς και περιφερειακούς οργανισμούς αλλά και η δικαστική συνεργασία μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι τρομοκρατικές επιθέσεις και να μειωθεί η στρατολόγηση νέων μελών σε τρομοκρατικές οργανώσεις.Με μεθοδευμένες προσπάθειες και στρατηγική, η Ευρώπη δεν θα είναι πια τρωτή και θα καταφέρει να είναι μια ασφαλής κοινότητα για τους πολίτες της.
Επιπλέον, εικόνες από τις πρόσφατες ανθρώπινες τραγωδίες στη Μεσόγειο θάλασσα, κάνουν το γύρο του κόσμου και προκαλούν θλίψη και οργή.Αυτό σημαίνει ότι η Ευρώπη πρέπει να αντιμετωπίσει πιο αποτελεσματικά το ζήτημα της μετανάστευσης. Γνωρίζοντας πως η Ευρωπαϊκή Ένωση παρέχει βοήθεια σε κάθε άτομο που βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ανεξαρτήτως φύλου, θρησκείας και ιθαγένειας και πως είναι ο μεγαλύτερος χορηγός ανθρωπιστικής βοήθειας παγκοσμίως, τώρα είναι η στιγμή να δείξει για μια ακόμη φορά το ανθρώπινο πρόσωπό της. Με την ασφάλιση των εξωτερικών συνόρων και μέσω της συνεχούς ανταλλαγής πληροφοριών και της συνεργασίας με τρίτες χώρες, μπορεί να γίνει εντεταμένη προσπάθεια, ώστε να μειωθούν τα κίνητρα παράτυπης μετανάστευσης, εξαρθρώνοντας τα δίκτυα των διακινητών ανθρώπων. Χρειάζεται επίσης, μια νέα πολιτική ασύλου για να αντιμετωπίζονται σωστά οι υπεράριθμες εισροές προσφύγων αλλά και οι αιτήσεις ασύλου που κατατίθενται από άτομα που βρίσκονται σε έκτακτη ανάγκη. Φυσικά, όσον αφορά τη νόμιμη μετανάστευση, μια νέα ευρωπαϊκή πολιτική θα μπορούσε να προσελκύσει στην Ευρώπη ανθρώπους που θα την κάνουν πιο ανταγωνιστική στον οικονομικό και τον επιστημονικό τομέα.
Στην εποχή της οικονομικής κρίσης, μια τολμηρή μεταρρυθμιστική απάντηση μπορεί να είναι η αύξηση των θέσεων εργασίας. Για να μειωθεί η ανεργία και να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας όμως, πρέπει η Ευρώπη να βελτιώσει το επιχειρηματικό της περιβάλλον και να γίνει τόπος επενδύσεων.Αρχικά, χρειάζεται να ενισχυθεί η εσωτερική ευρωπαϊκή αγορά, συμπεριλαμβανομένου και του πρωτογενή τομέα, αξιοποιώντας τον φυσικό της πλούτο και το ανθρώπινο δυναμικό της. Η ενίσχυση αυτή μπορεί να υλοποιηθεί με τη χορήγηση δανείων και κονδυλίων που στηρίζουν τη νεοφυή επιχειρηματικότητα, με την αύξηση των επενδύσεων σε νέες τεχνολογίες και τη δια βίου κατάρτιση του δυναμικού. Εν συνεχεία, η ένωση των αγορών κεφαλαίου-δεδομένου του πλεονεκτήματος του κοινού νομίσματος-μπορεί να βελτιώσει τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων και να βοηθήσει στην απεξάρτησή τους από τις τράπεζες. Βαρύνουσας σημασίας πολιτική μεταρρύθμιση είναι η προώθηση της ελεύθερης κινητικότητας του εργατικού δυναμικού αλλά και η εξασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.
Συνοψίζοντας, λοιπόν, αξίζει να τονιστεί ότι η ιδέα για μια ενωμένη Ευρώπη στηρίζεται σε κοινές αξίες, πεποιθήσεις και ιδανικά. Μέσα σε αυτόν τον γεωγραφικό χώρο αναπτύχθηκαν πολλές διαφορετικές γλώσσες και παραδόσεις, που όμως στη βάση της αντίληψής τους για τον κόσμο είχαν περισσότερα κοινά, παρά διαφορές. Έτσι, αυτά τα κοινά οφείλει να διατηρήσει αναλλοίωτα και μέσα από τη σημερινή κρίση. Ιστορικά έχει αποδείξει πως τέτοιοι κραδασμοί είναι ανίκανοι να γκρεμίσουν ένα τόσο γερό οικοδόμημα. Μέσα από το πνεύμα της αλληλεγγύης και του σεβασμού και με τολμηρές μεταρρυθμίσεις είναι δυνατόν η Ευρωπαϊκή Ένωση να βγει πιο συμπαγής και ισχυρή από την παγκόσμια κρίση.






Κυριακή, 28 Ιανουαρίου 2018

Ένας γυναικείος κόσμος...

Ένας γυναικείος κόσμος…

Φεμινισμός ονομάζεται η φιλοσοφική και κοινωνιολογική θεωρία που παραδέχεται την ισότητα των δύο φύλων. Αυτή υποστηρίζει τη χειραφέτηση της γυναίκας και την εξίσωσή της με τον άνδρα στο κοινωνικό, οικονομικό, αστικό και πολιτικό πεδίο, για λόγους ηθικής τάξης και για τη γενικότερη κοινωνική πρόοδο. Πληθώρα καταστάσεων έχει οδηγήσει τη γυναίκα του 21ου αιώνα στο να πετύχει τους στόχους της συγκεκριμένης θεωρίας.
Ένα από τα θεμελιώδη στοιχεία που έχουν προβεί στην ολοένα και μεγαλύτερη ανάδειξη της γυναίκας είναι η έξαρση των φεμινιστικών κινημάτων από τις αρχές του 20ου αιώνα. Μέσω αυτών κατάφερε να ακουστεί και η φωνή της να αποκτήσει «σάρκα και οστά». Αυτός ο συνεχής αγώνας για διεκδίκηση των δικαιωμάτων της κατέληξε στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Βέβαια, δεν είναι λίγες οι φορές, κατά τις οποίες έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα εκφυλισμού των κινημάτων αυτών. Ωστόσο, στην ουσία τους έχουν ένα κοπιώδες λειτούργημα, το οποίο βρίσκεται στα χέρια των ίδιων των γυναικών.
Ύστερα, βασικός παράγοντας, ο οποίος βοήθησε στην εξίσωση του γυναικείου φύλου με το ανδρικό, είναι η συμμετοχή του πρώτου στα πολιτικά δρώμενα. Το δικαίωμα του «εκλέγειν και εκλέγεσθαι» χάρισε σε αυτό αυτοπεποίθηση και λόγο ύπαρξης. Ήταν ένα σημαντικό βήμα για την τελείωση της χειραγώγησής τους και για την αντίληψη ότι οι γυναίκες δεν ήταν πια υποχείρια των ανδρών. Μπορούσαν, πλέον, να διαμορφώσουν τη δική τους προσωπικότητα και το δικό τους τρόπο σκέψης, χωρίς να τις εμποδίζει κανείς να εκφραστούν.
Επιπλέον, το σχολείο ως εφόδιο για την ενημέρωση των γυναικών και για την περαιτέρω εξέλιξή τους έχει παίξει καταλυτικό ρόλο στη θεωρητική αναβάθμισή τους. Η εκπαίδευση και, αργότερα, η κατάρτιση με βάση τις σπουδές άνοιξε το δρόμο για καλύτερη ένταξή τους στην κοινωνία. Διότι οι γνώσεις βοηθούν τον άνθρωπο να διευρύνει τους πνευματικούς του ορίζοντες, μαθαίνοντας πράγματα, τα οποία κάνουν τη ζωή και την καθημερινότητά του ευκολότερη. Έτσι και η γυναίκα, με την απόκτηση γνώσεων, κατάφερε να διαχειριστεί καλύτερα τις καταστάσεις.
Ωστόσο, η ανάδειξη του γυναικείου φύλου δεν είναι ο μοναδικός στόχος του φεμινισμού. Κατ’ ουσίαν, η θεωρία αυτή επιχειρεί να αποδείξει ότι μέσω αυτής επιτυγχάνεται ο εξανθρωπισμός, καθώς και ο εκδημοκρατισμός της κοινωνίας.
Αρχικά, όσον αφορά τον εξανθρωπισμό, αυτός βασίζεται στα ανθρώπινα δικαιώματα. Χωρίς αυτά, η γυναίκα δεν ήταν μόνο υποδεέστερη του άνδρα, αλλά και υποχείριο αυτού. Ζούσε μόνο για να υπηρετεί αυτόν και τα παιδιά της. Εξάλλου, δεν είναι λίγες οι μαρτυρίες που τη θέλουν να σκοτώνει τα θηλυκά βρέφη, ώστε να γλιτώσουν από την κατάσταση και τις συνθήκες ζωής, στις οποίες η ίδια ζούσε. Με την απόκτηση όμως δικαιωμάτων, η γυναίκα μπόρεσε να εξισωθεί με τον υπόλοιπο πληθυσμό και να σταματήσει να λειτουργεί ως ένα άβουλο ον. Διαφορετικά, θα επικρατούσε απανθρωπισμός και το κοινωνικό σύνολο θα έμοιαζε με φυλακή για αυτήν τη συγκεκριμένη ομάδα.
Επιπροσθέτως, σχετικά με τον εκδημοκρατισμό, η εμφάνιση της γυναίκας στην πολιτική σκηνή και η συμμετοχή της στα κοινά έχει δώσει ύπαρξη στον όρο «δημοκρατία». Αυτή είναι κομμάτι του δήμου, άρα η διατήρησή της εκτός των πολιτικών πραγμάτων ήταν ανούσια έως παράλογη. Δε θα μπορούσε να υπάρξει δημοκρατία, εάν ο ίδιος ο δήμος ήταν διχασμένος. Δε θα μπορούσε να υπάρξει ειρήνη, εάν ο ψυχολογικός πόλεμος εναντίον της γυναίκας συνεχιζόταν. Επομένως, η ανάδειξη αυτής δε συνέβαλε μόνο στο σταματημό αυτών των φαινομένων, αλλά και στην κατάργηση των στερεοτύπων και των προκαταλήψεων που τη θέλουν υποδεέστερη του ανθρώπου, του μέχρι κάποτε, δηλαδή, άνδρα. Από τη στιγμή που έγινε κατανοητό ότι τα δύο φύλα δεν έχουν καμία ουσιαστική διαφορά, ούτε το ένα είναι κατώτερο από το άλλο και άρα η γυναίκα μπορεί να συμμετέχει στα κοινά, η δημοκρατία ρίζωσε στον κόσμο.

Τέλος, είναι πια κοινώς αποδεκτό ότι ο φεμινισμός, σαν θεωρία, έχει ένα ορθότατο μήνυμα να περάσει στον κόσμο. Αυτό σχετίζεται με την ισότητα των δύο φύλων. Είναι ανάγκη να γίνει από την πολιτεία η αναγνώριση ίσων δικαιωμάτων και κατοχύρωση ισοδύναμων ευκαιριών και δυνατοτήτων και στα δύο. Βέβαια, ο όρος δεν είναι σωστός, γιατί ισότητα δύο φύλων δεν μπορεί να υπάρξει, τη στιγμή που το καθένα έχει την ιδιαιτερότητά του. Ο όρος «ισότητα» οφείλει να αντικατασταθεί από τον όρο «ισοτιμία».

Της μαθήτριας της Γ ΄ Λυκείου Κλείως Βλαχούλη

Πέμπτη, 24 Αυγούστου 2017

Επιτυχόντες Φροντιστηρίου Πεπαιδευμένοι

Θα θέλαμε να συγχαρούμε θερμά τους μαθητές μας που μετά από επίμονες και επίπονες προσπάθειες κατάφεραν να έρθουν ένα βήμα πιο κοντά στο όνειρό τους!!! ΚΑΛΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!

Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

Θέμα Έκθεσης 2017

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ΄ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΚΑΙ Δ΄ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΤΕΤΑΡΤΗ 07 ΙΟΥΝΙΟΥ 2017 - ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙΔΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ (4) ΚΕΙΜΕΝΟ [Επιστήμη και επιστήμονες] H επιστήμη, ως αέναος αγώνας του ανθρώπου για την κατάκτηση της γνώσης, με την οξυδερκή παρατήρηση, τη διαίσθηση και την έρευνα, ανοίγει συνεχώς νέους ορίζοντες και φωτίζει τον νου. Επιστήμη, βέβαια, και τεχνολογία δεν ταυτίζονται, διότι η επιστήμη παραμένει προσηλωμένη στην όλο και πιο βαθιά κατάκτηση της γνώσης, ενώ η τεχνολογία έχει ως επιδίωξη την αξιοποίηση της επιστημονικής γνώσης για την υπηρέτηση των τρεχουσών, πρακτικών αναγκών του ανθρώπου. Πολύ χαρακτηριστικά, ο Αϊνστάιν [1879-1955] είχε τονίσει ότι η επιστήμη μπορεί να προσφέρει τα μέσα για την ανάπτυξη σκοπών, τους οποίους έχουν οραματιστεί προσωπικότητες που διαθέτουν υψηλά ηθικά ιδανικά. Εάν βέβαια ο Αϊνστάιν είχε ζήσει ολόκληρο τον εικοστό αιώνα, με επαναστάσεις, παγκοσμίους θερμούς και ψυχρούς πολέμους, αλλά και δοξασμένο από τη ραγδαία ανάπτυξη των θετικών επιστημών και της τεχνολογίας, ίσως προβληματιζόταν περισσότερο. Η προώθηση των φυσικών επιστημών και η έκρηξη της τεχνολογίας, η οποία έχει προσλάβει φρενήρεις ρυθμούς στην εποχή μας, εγείρουν απορίες και συγκλονιστικά ερωτήματα. Η επιστήμη αναπτύσσεται συνήθως σε σχέση με τις πρακτικές ανάγκες των ανθρώπων, ακολουθεί όμως βασικά την εξέλιξη μιας κοινωνίας και αντικατοπτρίζει το συγκεκριμένο πνευματικό και ηθικό της επίπεδο. Όμως η τεχνολογία, που βελτίωσε σημαντικά τις συνθήκες της ζωής μας, βοήθησε ή εμπόδισε τον άνθρωπο να γίνει περισσότερο άνθρωπος; Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού διασύρθηκαν και υπονομεύθηκαν στις μέρες μας. Η σύγχυση πραγματικών και πλασματικών αναγκών, η πνιγηρή εντατικοποίηση του ρυθμού της ζωής στις μεγαλουπόλεις, η εσωτερική μοναξιά, το άγχος και η αγωνία αλλοτριώνουν βαθύτατα και παρεμποδίζουν την πνευματική ολοκλήρωση των ανθρώπων. Μέσα στο κλίμα αυτό ζει, μεγαλώνει και εργάζεται ο σύγχρονος επιστήμονας. Ο επιστήμονας βαρύνεται με πολύμορφη ευθύνη για τη γνώση που κατά κάποιον τρόπο παράγει και οφείλει να προβλέπει οποιοδήποτε πιθανό κίνδυνο που θα μπορούσε να προέλθει από τη χρήση της –ή την κατάχρησή της– στο μέλλον για τον άνθρωπο και για την οικουμένη. Πρέπει να αποφασίζει με άγρυπνη συνείδηση και υπευθυνότητα εάν τα αποτελέσματα των ερευνών του πρέπει τελικά να εφαρμοσθούν. Κάθε επιστημονικό επίτευγμα πρέπει να εξετάζεται όχι μόνο ως γνωστική ή υλική κατάκτηση, αλλά και για το αν θα αποβεί ευεργετικό ή επιζήμιο, ή και καταστρεπτικό, για την ύπαρξη του ανθρώπου. Τον έλεγχο αυτό κανένας άλλος δεν μπορεί ή δεν επιτρέπεται να επιβάλλει στη συνειδητή ελευθερία του επιστήμονα παρά μόνον η συναίσθηση της ανθρώπινης και γενικά της κοινωνικής του ευθύνης. Δυστυχώς, όμως, οι αποφάσεις για τη χρησιμοποίηση από τη σύγχρονη τεχνολογία επιστημονικών γνώσεων και ανακαλύψεων δεν ανήκουν πάντοτε στην απόφαση ή στη σύμφωνη γνώμη εκείνων που τις ανακάλυψαν, ούτε οι πολλαπλές συνέπειες από τη χρήση τους έχουν όσο και όπως θα άρμοζε υπολογισθεί. Για τούτο, συχνά οι στόχοι μιας ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ Γ΄ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΚΑΙ Δ΄ ΕΣΠΕΡΙΝΩΝ ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΑΠΟ 4 ΣΕΛΙΔΕΣ ερευνητικής πορείας διασπείρονται. Πολλοί διάσημοι ερευνητές δεν μπόρεσαν να προβλέψουν τις πρακτικές εφαρμογές των ανακαλύψεών τους. Για να παραμείνουν όμως οι στόχοι της επιστήμης ανθρωποκεντρικοί, κρίνεται απολύτως αναγκαίος ο επανακαθορισμός τους από «προσωπικότητες με υψηλά ηθικά ιδανικά», κατά τον Αϊνστάιν, δηλαδή από έντιμους, συνεπείς και ανιδιοτελείς, διορατικούς, ειλικρινείς και αντικειμενικούς ανθρώπους-επιστήμονες. Γρηγόρης Σκαλκέας, Διασκευή από ομιλία στην Ακαδημία Αθηνών.
A1. Να γράψετε στο τετράδιό σας την περίληψη του κειμένου που σας δόθηκε (90-110 λέξεις). Μονάδες 25
 Β1. Να επαληθεύσετε ή να διαψεύσετε , σύμφωνα με το κείμενο, τις παρακάτω προτάσεις γράφοντας στο τετράδιό σας δίπλα στο γράμμα που αντιστοιχεί σε κάθε πρόταση τη λέξη Σωστό ή Λάθος: α. Η επιστήμη και η τεχνολογία ταυτίζονται ως προς τους στόχους τους. β. Η επιστήμη στοχεύει αποκλειστικά στην ικανοποίηση των πρακτικών αναγκών του ανθρώπου. γ. Οι ανθρωπιστικές αξίες υπονομεύτηκαν στην εποχή μας. δ. Ο επιστήμονας έχει ευθύνη για τη χρήση της επιστημονικής γνώσης που παράγει. ε. Επιστήμονες υψηλών ιδανικών θα συμβάλουν στη διατήρηση του ανθρωποκεντρικού χαρακτήρα της επιστήμης. Μονάδες 10
Β2. α) Να βρείτε έναν από τους τρόπους ανάπτυξης της πρώτης παραγράφου του κειμένου «Η επιστήμη … ηθικά ιδανικά» (μονάδες 2) και να τεκμηριώσετε την απάντησή σας με αναφορές στο κείμενο (μονάδες 2). Μονάδες 4 β) Ποια νοηματική σχέση εκφράζουν οι παρακάτω διαρθρωτικές λέξεις ή φράσεις (με έντονη γραφή στο κείμενο): βέβαια (1η παράγραφος) εάν (2η παράγραφος) όμως (2η παράγραφος) για τούτο (5η παράγραφος) δηλαδή (6η παράγραφος) Μονάδες 5 ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ Γ΄ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΚΑΙ Δ΄ ΕΣΠΕΡΙΝΩΝ ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΑΠΟ 4 ΣΕΛΙΔΕΣ Β3. α) Να ξαναγράψετε τις ακόλουθες προτάσεις του κειμένου, αντικαθιστώντας τις υπογραμμισμένες λέξεις με άλλες συνώνυμες, χωρίς να αλλάζει το νόημα:  Η επιστήμη ως αέναος αγώνας του ανθρώπου.  η επιστήμη παραμένει προσηλωμένη στην κατάκτηση της γνώσης.  Η προώθηση των φυσικών επιστημών και η έκρηξη της τεχνολογίας [...] εγείρουν απορίες.  το άγχος και η αγωνία αλλοτριώνουν [...] την πνευματική ολοκλήρωση των ανθρώπων.  κάθε επιστημονικό επίτευγμα [...] θα αποβεί [...] καταστρεπτικό. Μονάδες 5 β) Να δώσετε τα αντώνυμα των παρακάτω υπογραμμισμένων λέξεων του κειμένου:  συγκεκριμένο (2η παράγραφος)  βελτίωσε (2η παράγραφος)  ευθύνη (4η παράγραφος)  υλική (4η παράγραφος)  ελευθερία (4η παράγραφος) Μονάδες 5
Β4. α) «Η σύγχυση πραγματικών...των ανθρώπων.» (3η παράγραφος) Τι επιτυγχάνει ο συγγραφέας με το ασύνδετο σχήμα; Μονάδες 3 β) «Όμως η τεχνολογία...περισσότερο άνθρωπος;» (2η παράγραφος) Τι επιδιώκει ο συγγραφέας με τη χρήση του ρητορικού ερωτήματος ; Μονάδες 3
 Γ1. Στην τελετή αποφοίτησης του σχολείου σας ως υποψήφιοι/ες φοιτητές/τριες και μελλοντικοί/κές επιστήμονες εκφωνείτε μια ομιλία 500-600 λέξεων στην οποία εστιάζετε σε δύο άξονες: α) στον ρόλο της επιστήμης στην αντιμετώπιση των σημαντικότερων, κατά τη γνώμη σας, σύγχρονων προβλημάτων και β) στα ηθικά εφόδια του επιστήμονα που θα του επιτρέψουν να υπηρετήσει αυτό τον στόχο. Μονάδες 40

Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

Η ανεργία στην Ελλάδα

Η δουλειά…σπάνιο πράγμα
Στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια όλο ένα και αυξάνεται το φαινόμενο της ανεργίας με το ποσοστό των ανέργων να φτάνει κοντά το 30%. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολλοί από αυτούς να μένουν στους δρόμους μη έχοντας τα απαραίτητα καθώς και να καταφεύγουν στην παρανομία για να θρέψουν τους ίδιους και την οικογένεια τους.
Για να λυθεί όμως αυτό το πρόβλημα , θα πρέπει να ληφθούν κάποια μέτρα. Κατ’ αρχάς, σε κρατικό επίπεδο θα πρέπει η πολιτεία να ενεργήσει έτσι ώστε να δημιουργήσει μια σταθερή και ισχυρή οικονομία με αποτέλεσμα να μπορέσει να ανταπεξέλθει απέναντι στον παγκόσμιο ανταγωνισμό που επικρατεί. Ακόμη, το κράτος οφείλει να μειώσει το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης με συνέπεια να δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας, για τις νεότερες ηλικίες. Άλλο ένα μέτρο που οφείλει να πάρει το κράτος για την μείωση των ανέργων είναι η δημιουργία προγραμμάτων επιπλέον κατάρτισης των ανέργων, το οποίο θα προσφέρει μεγαλύτερη πιθανότητα στους ίδιους να επιλέγουν σε κάποια επιχείρηση. Τέλος θα μπορούσε η πολιτεία να υιοθετήσει Ευρωπαϊκές μεθόδους εργασίας όπως αυτή της εργασίας κατ’ οίκον δίνοντας έτσι τη δυνατότητα σε μητέρες ή ακόμα και σε άτομα με ειδικές ανάγκες να δουλεύουν.
Στη συνέχεια , το φαινόμενο της ανεργίας μπορεί να εξαλειφθεί μέσω της εκπαίδευσης που δέχεται ο άνεργος. Αρχικά, θα πρέπει να γίνεται πλήρης και οργανωμένη ενημέρωση στα σχολεία όσο αναφορά το επαγγελματικό προσανατολισμό. Αυτό θα έχει ως συνέπεια τη εξεύρεση των αναγκών της οικονομίας της Ελλάδας καθώς και θα προσανατολίζει τους ίδιους στην ειδικότητα η οποίοι χρειάζεται η χώρα. Επίσης, εφόσον δημιουργηθεί ένα ορθό τεχνικό εκπαιδευτικό σύστημα οι νέοι θα κατευθύνονται προς τα τεχνικά επαγγέλματα τα οποία προσφέρουν περισσότερα και στους ίδιους αλλά και στην οικονομία της χωράς. Τέλος, το εκπαιδευτικό σύστημα επιβάλλεται να έχει άμεση σύνδεση με τις τεχνολογικές εξελίξεις δημιουργώντας καινούριες θέσεις εργασίας, που θα αποκαταστούν πλήρως τον αριθμό του εργατικού δυναμικού.
Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι για να μειωθεί το ποσοστό της ανεργίας, θα πρέπει να παρθούν κάποια, εάν όχι όλα, από τα παραπάνω μέτρα αντιμετώπισης και αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα το κράτος να δημιουργήσει μια ισχυρή και δυνατή οικονομία άξια να ανταγωνιστεί σε παγκόσμιο επίπεδο.


Του μαθητή Μαράτου Μπάμπη

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

Ρομπέν των Δασών των καταχρεωμένων ( Ο Αρτέμ )

΄Ηταν ,μια φορά και έναν καιρό παιδάκια μου σε ένα νησί ,ένας σπουδαίος άνθρωπος όπως και ο ίδιος πίστευε ότι ήταν και πολλοί άλλοι άνθρωποι ,που κατοικούσαν σε εκείνο το νησί.Οι κάτοικοι του νησιού αντιμετώπιζαν πολλά δύσκολα προβλήματα ανάμεσα τους ήταν και ο Αρτέμ Μ. ο οποίος όμως όπως και οι υπόλοιποι πίστευαν πως κάποιος πρέπει να τους βοηθήσει .Ώσπου μια μέρα ο Αρτέμ εγκατέλειψε το νησί και την οικογένεια του και πήγε να ζήσει αλλού ,εκεί όμως κέρδισε πολλά λεφτά από ένα τυχερό παιχνίδι .Έτσι, αυτός έγινε πλούσιος .Μια μέρα όμως αποφάσισε να επιστρέψει πίσω στο νησί και στην οικογένεια του.Κάτι δυσάρεστο συνέβηκε,όσο αυτός ζούσε εκεί και κέρδισε όλο εκείνο το μεγάλο ποσό χρημάτων.Απόκτησε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του δηλαδή πως αυτός είναι ο πιο πλούσιος από όλους ,ο πιο μορφωμένος και μπορεί να κάνει τα πάντα και κανένας δεν μπορεί να τον σταματήσει .Όταν τελικά επέστρεψε στο νησί ,είδε πως τα πράγματα δεν είχαν βελτιωθεί καθόλου ,αντιθέτως είχαν χειροτερέψει περισσότερο.Μια μέρα αποφάσισε να βοηθήσει τους κατοίκους του νησιού .Καταρχάς ξεκίνησε να τους λέει πως έχει πολλά λεφτά και με αυτόν τον τρόπο θα βάλουν τέλος στα προβλήματα .Οι κάτοικοι όμως επειδή ήταν τρομερά δυσαρεστημένοι και ταλαιπωρημένοι άρχισαν να τον πιστεύουν .
Ο Αρτέμις ένιωθε πλέον βασιλιάς του νησιού ,επειδή έτσι του φέρονταν όλοι.Διότι του άρεσε η αίσθηση αυτή ξεκίνησε να λέει διαφορά ψέματα ,ότι δεν θα χρειαζόταν πλέον να δουλεύουν για να εξασφαλίσουν την τροφή τους ,οτι θα τους χτίσει καινούργια σπίτια για όλους και τα παιδιά τους θα μορφώνονται χωρις να πηγαίνουν σχολειο και θα γίνουν οι καλύτεροι γιατροί σε όλο το κόσμο .Ετσι ,ο Αρτέμ γέμιζε με ψεύτικες ελπίδες τις καρδιές όλων των αθώων ανθρώπων.Οι περισσότεροι από τους κατοίκους ήταν ελάχιστα μορφωμένοι και πίστευαν τα πάντα χωρίς όμως να σκέφτονται ,αν ειναι καλό ή κακό.Όλοι ζούσαν μέσα στην κοροϊδία και το ψέμα ως που μια μέρα ο Αρτέμ δημιούργησε όλα όσα τους είχε υποσχεθεί και όλοι τους ήταν χαρούμενοι .Ο Αρτέμ άρχισε να τους υπόσχεται και αλλα μεγαλύτερα πράγματα και οι ψυχές τους όλο ένα και περισσοτερο γεμίζονταν με χαρά .Οι κάτοικοι του νησιού όμως ,επειδή δεν ήθελαν να γυρίσουν πίσω οι παλιές και άσχημες εποχές ρώτησαν τον Αρτέμ <Σωτήρα μας για ποσο θα διαρκέσει όλο αυτό;> και αυτός κε ένα τεράστιο χαμόγελο απάντησε < για ΠΑΝΤΑ> και όλοι τον πίστευαν και για πολλά πολλά χρόνια έζησαν χαρούμενοι και ευτυχισμένοι .Ως μου μια ηλιόλουστη μερα ο Αρτέμ πήγε στην κρεβατοκάμαρα του και άνοιξε το χρηματοκιβώτιο του να δει ποσά λεφτά είχε ακομα .Το χαμόγελο από τα χείλη του εξαφανίστηκε σαν αστραπή και φώναξε πολυ δυνατά <ΟΧΙ>.Ηταν άδειο ,δεν υπήρχε τίποτα .Απογοητεύτηκε πάρα πολύ.Είχε χαραμίσει τα λεφτά του σε άχρηστα πράγματα ,ασήμαντα.Από εκείνη την μέρα αποφάσισε να μην ξαναβγεί ,έξω από το δωμάτιο του.Οι κάτοικοι του νησιού είχαν πολλές μέρες να δουν τον Αρτέμ και άρχισαν να ανησυχούν μήπως συνέβηκε κάτι κακό ,μήπως κάτι έπαθε αυτός ,ποτέ όμως δεν σκέφτηκαν μήπως ήταν το τέλος τους .Μια μέρα πήραν την απόφαση να πάνε να τον επισκεπτόυν ,στο βασίλειο του,Αυτός όμως αρνήθηκε να βγει έξω και τους φώναξε δυνατά να βγουν έξω .Αυτοι όμως αρνήθηκαν να βγουν και του ζήτησαν να τους εξηγήσει τι ειχε συμβεί .Οχι ,αυτός δεν ήθελε και έτσι αναγκάστηκαν να φύγουν .Μετά από κάποιες εβδομάδες που τα πράγματα άρχισαν παλι να δυσκολεύουν και οι προμήθειες τους να ελαχιστοποιούνται ,αυτοί ξαναπήραν στον Αρτέμ να του ζητήσουν βοήθεια .Αυτός αποφάσισε να τους πει μια και καλή την αλήθεια οςο δυσάρεστη και αν ηταν.Τους είπε με μεγάλη απογοήτευση ότι δεν εχει άλλα λεφτά και δεν μπορεί να κανει κάτι για να τους βοηθήσει .Οι κάτοικοι τον μισούσαν και τον έδιωξαν από το νησί τους.Τα προβλήματα άρχισαν να ξανά εμφανίζονται αλλα αυτήν την φορά ήταν χειρότερα .Πολλα παιδιά δεν πήγαν σχολείο ,υπήρχε πείνα σε όλοκληρο το νησί .Όμως το καλό ήταν οτι όλοι είχαν αποφασίσει να μην ξανα πιστέψουν τον κάθε Αρτέμ που θα τους λεει οτι αυτός ειναι ο μεσσίας τους και όλο ψεύτικες ελπίδες να τους γεμίζει.Ετσι ,ξεκίνησαν μια καινούργια αρχή ,δύσκολη αλλα ηταν όλοι αποφασισμένοι .Τελος ,έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλυτερα .



Παιδιά ελπίζω να μάθατε κάτι από το παραμύθι .Αυτό που θέλω να σας πω μόνο είναι να μην πιστεύετε εύκολα και να προσπαθείτε να αντιμετωπίσετε τα προβλήματα που υπάρχουν στην ζωή ,να μην τα βάζετε κάτω .

Της μαθήτριας Γιολάντα Ντέρτι

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

Μια φορά και ένα καιρό σε ένα μακρινό χωριό...

Πριν μπούμε στο κυρίως θέμα,θα ήθελα να σας πω ένα γεγονός αρκετά γνωστό στις κλειστές κοινωνίες . Ενώ ήμουν στο χωριό μου για διακοπές και καθώς περπάταγα, συνάντησα μια ηλικιωμένη κυρία και της είπα ‘καλημέρα’. Όπως είναι γνωστό, έλαβα την ‘αθάνατη’ απάντηση «Τίνος είσαι;» . << Τινός είμαι, πως το μαντέψατε; >> .Φυσικά η γιαγιά θύμωσε ως γνωστόν και με προσπέρασε αμίλητη.Για ποιο λόγο όμως είναι βαθιά ριζωμένη αυτή η νοοτροπία στα χωριά ;
Αρχικά, λοιπόν, σε τέτοιες κοινωνίες όπου ο μέσος κάτοικος έχει επιφορτιστεί και με την παρακολούθηση των πάντων (τελικά υπάρχουν ανθρώπινες κάμερες ! )έχει την τάση να ασχολείται με θέματα στα οποία ο ίδιος δεν εμπλέκεται .Το ίδιο φαινόμενο μολύνει και τους υπόλοιπους και έτσι είναι γνωστό πως σε τέτοια μέρη οποιαδήποτε πράξη δε μένει απαρατήρητη κάτι το οποίο προκαλεί εκνευρισμό και μίσος προς τον άνθρωπο της υπαίθρου. Όχι πως όλοι είναι ίδιοι , αλλά ένα μεγάλο ποσοστό κλίνει προς αυτή τη μερίδα. Έχει όμως και τα θετικά του , καθώς οι ηλικιωμένοι που περιπολούν το δρόμο το μεσημέρι είναι πιο πιθανόν να δουν και να καταγγείλουν το ληστή ο οποίος έκλεψε δέκα ευρώ από το καφενείο της γειτονιάς.
Επιπρόσθετα, ένα ακόμη άσχημο της κλειστής κοινωνίας είναι η θρησκοληψία που συνήθως τη διακατέχει. Ακόμη, θυμάμαι τη διπλανή κυρία να κυνηγάει το τέκνο της, επειδή δεν ήθελε να πάει στην εκκλησία και έπειτα να ακούω έναν διαπεραστικό ήχο μάλλον από παντόφλα. Πιθανώς αυτό το φαινόμενο να διατηρείται από προηγούμενες δεκαετίες καθώς σε τέτοιες περιοχές οι ιερείς είχαν μεγάλη εξουσία, ίσως επειδή ήταν συνήθως πιο μορφωμένοι από τον απλό πληθυσμό στον οποίο, αν κάποιος γνώριζε μια ξένη γλώσσα όλοι τον ρώταγαν «πόσα πανεπιστήμια έχεις βγάλει γιόκα μου;».Εντάξει, δικαιολογημένα καθώς τότε η εκπαίδευση σπάνιζε.
Ένα καταλυτικό στοιχειό της κλειστής κοινωνίας είναι και η τάση για παντογνωσία, ασχέτως αν αυτός που τα συμβουλεύει δεν έχει βγάλει το δημοτικο.Ευτυχώς, το φαινόμενο αυτό περιορίζεται σε λίγα μόνο άτομα, τα οποία όπως αναφέρθηκε παραπάνω δεν είχαν πρόσβαση στην εκπαίδευση, ή τους είχε παραμείνει η συγκεκριμένη νοοτροπία μαζί με πολλές άλλες, όπως ότι τα κορίτσια πρέπει να μένουν σπίτι για τις οικιακές εργασίες, να παντρευτούν από μικρή ηλικία και άλλες παρόμοιες ιδέες αρκετά ξεπερασμένες και παρωχημένες.
Συνάμα , η προγονοπληξία είναι ζήτημα των κλειστών αλλά και ανοιχτών κοινωνιών γενικότερα .Σε μια εποχή που ο πολίτης και κυρίως ο άνθρωπος του χωριού θεωρεί πως δεν έχει καμία υποχρέωση, επειδή κατά τη γνώμη του οι Έλληνες είναι ανώτεροι από όλους(με την γνωστή ατάκα ‘όταν το 500 πΧ είχαμε δημοκρατία , οι άλλοι ζούσαν σε σπηλιές’).Με αυτή τη συμπεριφορά μόνο αρνητικά δημιουργεί στην πατρίδα του, η οποία είναι και η αιχμή δόρατος στην υποτίμηση των γειτονικών λαών.Ευτυχώς, και αυτό το φαινόμενο θα σβήσει με τον καιρό και θα ξεχασθεί.
Τέλος, ένα σύνηθες φαινόμενο είναι η διαφύλαξη αληθειών από το κοινωνικό σύνολο λόγω του φόβου της κοινωνικής κατακραυγής .Τρανό φαινόμενο ο ‘σκληρός’ οικογενειάρχης που συνήθης γυρίζει σπίτι από το καφενείο και απαιτεί να είναι όλα στην εντέλεια, αλλιώς θα υπάρξουν βαρύτατες κυρώσεις .Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον είναι απολύτως φυσιολογικό τα παιδιά να υιοθετήσουν την ιδία συμπεριφορά ίσως και χειρότερη.
Συμπεραίνοντας λοιπόν βλέπουμε το εξής. Στις κλειστές κοινωνίες υπάρχει τραγική στασιμότητα, η οποία βλάπτει σε μεγάλο βαθμό, παρηγοριά είναι όμως πως όλες οι κοινωνίες εξελίσσονται ανεξαρτήτως τόπου, κάτι το οποίο ευελπιστούμε πως θα γίνει αργά ή γρήγορα.

Υ.Γ. Η άποψη ενός μαθητή ( Στέλιος Πετράτος ) που ζει στην επαρχία και ήθελε να εκφράσει τα κακώς κείμενα στηλιτεύοντας προσωπεία και συμπεριφορές . Ίσως είναι ένας από τους αυριανούς χρονογράφους. Ευκαιρία για γέλιο και προβληματισμό.